Het leven zo als het is: Mijn leven

Mijn leven is op de moment zeer, hmn hoe zouden we het noemen? Ingewikkeld? Neen dat is niet het juiste woord, het is hobbelig. Zo kan je het omschrijven. Gemakkelijk is het nu zeker niet. Helaas heeft dit allemaal temaken met factoren waar ik niets aan kan doen. Dingen die mijn leven nu ene beetje hobbelig maken.

Leven met mijn oma. Ik zie mijn oma dood graag begrijp me niet fout, ze woont hier al 12 jaar en ik zou me niet kunnen inbeelden dat ze ergens anders woont. Helaas gaat ze achteruit. Ze heeft Dementie en het is aan het beginnen. Samen wonen met iemand die dementeert, is niet makkelijk. Er zijn momenten geweest waarin ze niet meer wist wie ik was. Ik haar kleindochter, ze woont al 12 jaar hier, ze wist niet meer wie ik was. Wie Shari was dat wist ze niet meer. Dat kwam effe hard aan!

Verder is het dan een tijdje heel erg goed gegaan. Tot een paar dagen geleden. Soms heeft ze zo dagen dat ze heel de tijd boos is op iedereen. Zonder dat we er iets voor doen. Die dagen zijn voor mij het ergste. Ik weet niet wat ik fout doe en toch blijft ze boos. Die momenten doen pijn.

Verder is mijn relatie 2 weken geleden ongeveer stuk gelopen. Hier heb ik ook heel erg van afgezien, stiekem nog een beetje. Weer gewoon zonder reden, ik weet niet wat ik fout gedaan heb. Weer een lekker harde klap in the face. Nu kan ik alles relativeren, de manier waarop alle gegaan is was zeer kinderachtig. Het zegt meer over mijn ex dan over mij. Al heb ik wel nog de dipmomentjes, daar kan ik niet onder uit vrees ik.

Sorry dat deze persoonlijk update meer op ene depri stukje dagboek leek. Ik heb jullie nu al leuke dingen verteld, nu zijn er gewoon wat minder leuke dingen gebeurt. Kan gebeuren, nu is het zo.

Het liedje van de dag wat ik leuk vind:

Toch een feel good nummertje^^

Dagboek van een student: Cproef

Vandaag ga ik jullie vertellen over mijn studie. Zoals sommige onder jullie al weten volg ik ene opleiding 3D animator. Mijn klas is aan een project bezig genaamd R.O.I. Dit project is een kortfilm van +- 8 minuten waar ik je eigenlijk niet veel meer over kan vertellen (typisch he!). Ik kan je wel een beetje vertellen over het onderdeel waar ik voor moet zorgen. Ik zorg voor het personage “De handen van de baas”. Kortweg samen gevat moet ik 1 van ‘the bad guy’s’ modelen en animeren.

Het modelen houd eigenlijk in het karakter maken. Ik modeleer het personage. Wanneer dit modeleer proces afgelopen is begin ik met het animeren. Hieronder heb ik enkele super lo-polly renders gezet. Om ze in het groot te bekijken moet je er eventjes op klikken. In een van de volgende logjes ga ik waarschijnlijk een verder uitgewerkt model tonen.

Misschien toon ik jullie ook wel op het einde van het jaar de volledige trailer. Zo kunnen jullie dan mijn stukjes een beetje volgen, Dit is denk ik ook leuk voor mij^^

Om nu even off-topic te gaan. Ik was aan het denken om deze blog als een soort dagboek te gebruiken. Een beetje zoals mijn notitie schriftje wat ik altijd mee sleur. Dat lijkt me wel een leuk idee. Niet dat ik zo een spannend leven heb ofzo maar toch

tot later!

Orde, netheid en opruimen. Say hmn!

Orde net heid het zijn woorden die perfect bij me passen, buiten als je mijn kamer bekijkt. Dit is echt een wanorde! En nu moet ik ze echt eens opruimen. Ik zeg me dit enkele weken. Telkens begin ik er vol moed aan. Wanneer ik ongeveer in de helft ben, an geef ik het op. Mijn aandacht en concentratie gaan verloren en telkens betrap ik mezelf er op iets anders te doen.
Ik doe alles om aan het opruimen te ontsnappen. Meestal word mijn kamer dan nog een grotere puinhoop. Ik schaam me ene beetje dat ik het zeg, in mijn kamer ben ik een sloddervos!
Op sommige dingen ben ik heel heilig. Mijn make-up, mijn boeken, mijn dvd’s die zal je niet zomaar zien rondslingeren! Dat is allemaal mooi geordend. Mijn knutsel materiaal, mijn kleren en eigenlijk al de rest; tja dat is een ander verhaal. Ik pas regelmatig outfits en dan vind ik ze net niet zo. Dan belanden ze ergens in mijn kamer. Foei Shari!

Ook ben ik niet handig in het gebruik van opberg systemen. Ik ben voor mij nog geen enkel goed systeem tegen gekomen. Maar dit gaat veranderen! Ik ben opzoek naar mooie donkere lade kasten om al mijn rommel in kwijt te raken. Zodat ik de schuif toe kan doen en alles er netjes opgeruimd uit ziet.

Ag langst de andere kant is het neit zo erg dat ik een beetje een sloddervos ben. Ik heb nog een paar jaar om op te groeien en saai en netjes te worden!

Tot snel! Deze keer is het echt snel!

bloglovin

Follow my blog with bloglovin

Ik heb ook voor deze blog een BlogLovin aangemaakt.

Wat een student allemaal lijden kan.

Deze week was een hectische week voor mij, en mijn lieve mama! Nu 2nweken terug had iik een tekentablet van Wacom besteld. Vooral voor school maar ik wou al langer een tekentablet omdat ik dit fijner vind werken bij photoshop. Alles was goed geregeld en zou normaal donderdag 14 okt geleverd worden. Die maandag nog steeds niks, heb ik mama dinsdag ochtend laten bellen naar die firma. Om een lang verhaal kort te maken het was fout geleverd. De firma ( Tablet4u uit nl) starte meteen een onderzoek ne als het binne 2 dagen niet uitgekomen was zouden ze me een nieuwe afsturen, dit wel op een ander adres maar dat was geen probleem. Over deze firma dus absoluut geen klachten. Ze hebben er alles aan gedaan om mij zo min mogelijk laten af te zien. Mijn lieve mama, had met de persoon van de firma afgesproken dat ze ook eens in onze buurt gng horen, mijn straat heeft namelijk 3 namen en soms word er al eens post fout gebracht enzo. uiteindelijk zijn we mensen en kunnen er fouten gemaakt worden. Om nu een beetje detail over te slaan, mama is 4 nummers 18 af gegaan en nergens was iets afgeleverd. Ze ging nog 1 straat verder gaan. Daar in die straat stonden 3 mannen buiten met een groot paket, wanneer mama hen iets wou vragen gingen 2 meteen achterom met het paket (Bizar he!) Aan de derde man vroeg mama als er iets geleverd was ze legde hem uit dat het over een duur paketje ging, dat het voor haar dochter haar school was (mij dus). De man vertelde haar uitdrukkelijk dat er niets geleverd was. Mijn mams vertelde hem hierop dat het kon zijn, maar dat het niet erg was. het paketje zat ergens in onze straten en de firma waar we het gekocht hadden was toch een onderzoek gestart. Uitkomen zou het dus wel.
Mama ging terug naar huis, de voorbereidingen voor het verjaardagsfeestje van mijn klein broertje moesten nog gedaan worden. Enkele uren later, rond een uur of 4 a half 5 ging bij ons thuis de bel. Je kan het al raden zeker? Idd de rare man waar absoluut niets geleverd was stond daar met een paket, mijn paket. Hij vertelde ons mama dat het 2 dagen geleden (op een zondag dus) geleverd was. Hij dacht dat het voor zijn dochter was. Gek he, 2 uur geleden ongeveer was er nog absoluut niks geleverd. Mams had al door dat heel het verhaal rammelde maar het probleem was opgelost ik had mijn paket terug.

Later vertelde we dit verhaal aan de mama van een vriendje van mijn broertje. Ze kende de man waar mijn paketje geleverd was, dit was de familie (de papa of opa, ik weet niet meer percies wat) van een kindje dat bij mijn broertje in de klas gezeten heeft. Het grappige van heel dit verhaal is, dat die man geen dochter heeft maar 2 zonen!

Toen op de moment was het voor mij een extreem lastige gebeurtenis, als ik er nu op terug kijk moet ik er mee lachen. Al bij al heb ik mijn tablet terug en later volgen er foto’s van mijn tablet en mijn werkplaats.

Tot wanneer ik je weer zie!

Monkey Gone To Heaven

Vandaag begin ik met mijn nieuwe blog. Dit gebruik ik als een 2e blog waar ik gewoon mijn ei kwijt wil. Ik ga hier schrijven wat ik wil, wanneer ik wil en hoe ik wil. Wanneer ik wil. Je kent het wel.

Vandaag heb ik zin om te vertellen over mijn eerste schoolweek. Om eerlijk te zijn had ik maandag echt stress om te gaan. Ik dacht dat ik nooit vrienden zou maken, dat ik een jaar eenzaam zou zijn. Ik was blij dat ik Jon nog had om naar school te gaan helaas zit hij in een andere groep dan ik en heb ik niet zo heel veel aan hem in de klas. Gelukkig heb ik een vriendje gemaakt in de klas. Hij heet Kevin en ik vind hem echt het einde. Ik voelde me al meteen op mijn gemak bij hem, en als ik niet bij hem ben mis ik hem wel. Het is niet dat ik verliefd ben op hem ofzo (want zo kan het wel lijken als ik da hier lees haha xd), helemaal niet. Ik voel me veilig en op mijn gemak bij hem, eerder de grote broer die me beschermt maar die ik nooit heb gehad. Nja ik weet het niet goed, ik denk dat ik een soort van soulmate gevonden heb.

Ik vind het echt gek, op zo korte tijd al zo gehecht aan iemand zijn en zo een vertrouwd gevoel te hebben voor iemand die je eigenlijk helemaal niet kent. Het verbaast me echt dat het überhaupt mogelijk is om dat al zo snel te hebben, toch heb ik het. Hij zet me aan tot denken over mezelf en over andere dingen. Ik denk nu over dingen na waar ik anders nooit over zou beginnen te denken.

Verder over de opleiding zelf. Ik vind hem echt super interessant. Ik denk echt dat animatie mijn ding ik. Mijn vingers kriebelen, zelfs de lessen die voor mij een herhaling zijn blijf ik boeiend vinden. Ik probeer zo een groot mogelijke informatie spons te zijn, ik wil alles in mij opnemen. Ik heb ook de ongelofelijk drang om de beste te zijn, mijn diploma met heel goede punten te halen en dan met mijn diploma in het gezicht van sommige oude leerkrachten te gaan wrijven. Hun bewijzen dat ik niet achter de kassa in de gb kom.

Mensen onderschatten mij zo vaak, ik weet dat dit komt door mijn houding. Als iets me niet interesseert doe ik er geen moeite voor. Dit had ik vorig jaar. Mijn interesse voor de richting was weg, ik vraag me echt nog elke dag af hoe ik aan zo hoge punten voor mijn GIP geraakt ben, ik weet da mijn GIP goed was maar ik weet ook dat ik nog 1000x beter kon.

Vandaag wil ik ook mijn favoriete liedje van het moment tonen. Pixies – Monkey gone to heaven

Telkens als ik dit liedje hoor in mijn playlist of de auto, ik krijg er zwaar kippenvel van.

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!